Agapornis pullarius

 

 

     

       

Sinds juni 2016 maakt de Agapornis pullarius deel uit van mijn bestand agaporniden. Het gaat om drie koppels welke elk in een afzonderlijke kooi zijn onder gebracht. Ze hebben even samen gezeten maar eens ze gekoppeld waren was het beter om ze elk koppel apart te zetten.
Mijn koppels pullarius zitten wel samen met mijn andere agaporniden. Daar waar andere kwekers dit vermijden vanwege de stressgevoeligheid van deze vogels heb ik gekozen van dit niet te doen. Ondertussen zijn we al meer dan een jaar later en de drie koppels doen het heel goed, uitgezonderd een man die er af en toe wat futloos bijzit. De eerste weken waren ze een beetje onwennig maar dat werd langzaamaan beter en beter. Ondertussen zijn ze zonder dat ik het eigenlijk wil vrij tam geworden en is het geen probleem om eten of drinken te geven. Ze blijven gewoon op hun zitstok zitten en houden zelfs goed oog contact. Eigenlijk zijn ze vrij nieuwsgierig van aard en houden ze alles goed in het oog. Ook de aanwezigheid van een 100 tal personatus soort hen niet.
Wat de voeding betreft krijgen ze een standaard agaporniden mengeling aangevuld met wat onkruidzaden. Hun voorkeur gaat wel uit naar millet en zonnepitten.
De informatie die je vindt over de pullairus is wat beperkt tot de beschrijving van de soort en enkele kweekervaringen welke elke hun eigen methodes hebben.
Informatie over de kweek en hoe ik dit zal aanpakken wordt later vermeld. De kweek zal waarschijnlijk starten als ze ongeveer een jaar hier zijn. Zo kunnen ze zich goed aanpassen aan hun nieuwe omgeving, aan de andere agaporniden, licht, voeding, enz. Dat geldt trouwens voor alle agaporniden die in mijn bestand terecht komen. Trouwens agaporniden na aanschaf onmiddellijk in de kweek zetten is nooit verstandig.

 

 

 

 

In juni 2017 heb ik de drie koppels een nestblok gegeven welke opgevuld is met kurk. Het gaat hier om kurk welke gebruikt wordt bij het inrichten van verblijven voor reptielen. De eerste maanden was er totaal geen interesse in de nestblokken. Midden oktober begint één koppel zich anders te gedragen en vooral de pop eet en vernield dagelijks een volledige sepia schelp. Dat duurt ongeveer een week en dan neemt dit gedrag af. Enige dagen later begint de pop interesse te tonen in de nestblok. Op voorhand had ik zelf al een gedeelte van de kurk verwijderd zodat de pop gemakkelijk  in de ingang kan.
Eind oktober is het eerste ei een feit en in totaal worden er vier gelegd. De pop komt af en toe uit de nestblok maar grootste gedeelte van de dag blijft ze in de nestblok. De man gaat ook geregeld in de nestblok.
Af en toe kan ik nestcontrole doen, als de pop van de nest is, en bij een van deze controles stelde ik vast dat er een ei stuk. Uiteindelijk waren de eieren niet bevrucht hoewel het koppel verschillende keren gepaard heeft.
 


Pop hangt vol kurk na het graven van een gang in de kurk.

   

 

De eerste eieren.

  



Half november begint het tweede koppel ook interesse te vertonen in de sepia, die op dezelfde wijze dagelijks gesloopt werd. Ook bij dit koppel begint de pop de nestblok op te zoeken en start de graven in de kurk. Eind november is het eerst ei hier ook een feit en dat worden er in totaal vier stuks. Bij een laatste controle blijkt de alle vier de eieren bevrucht zijn.
 

 

Home